Toveren met wasco’s en ecoline.

We krijgen maar niet genoeg van ons thema magie. Er is erg veel te ontdekken en te doen in dit thema. Een klassieker is toch wel het toveren met wascokrijtjes en ecoline. Ecoline is vloeibare aquarelverf. Het is makkelijk te mengen en verkrijgbaar in heel veel kleuren. Ecoline is niet echt goedkoop, maar ik doe al 5 jaar met 6 kleine potjes. Dan valt de prijs heel erg goed mee.

De kinderen krijgen elk een wit wascokrijtje en mogen hiermee een tekening op papier maken. Deze tekening kunnen ze bijna niet zien. Als je heel goed kijkt zie je wel waar je getekend hebt, maar dat valt alleen de wat oudere kinderen op. De jonge kinderen tekenen gewoon waar ze zin in hebben al snappen ze niet zo goed dat ze hun tekening niet zien. Als iedereen klaar is komt de toververf op tafel en zeggen we met z’n allen een toverspreuk. En dan….verven maar. Al snel ontdekken de kinderen dat ze hierdoor hun tekening ook kunnen zien. Waar wasco zit pakt de ecoline niet op het papier en dat zorgt ervoor dat de tekening zichtbaar wordt. Verwonderd kijken ze naar hun blad en dan zie ik plots ook grote verschillen tussen de kinderen, verschillen die me nog niet eerder waren opgevallen omdat ik deze activiteit meestal doe met kinderen vanaf een jaar of 5. Vandaag waren er echter ook 2 bijna 4 jarige jongens en zij wilden natuurlijk graag mee doen. Dat kan.  Waar ik de oudere kinderen echt zie op zoek gaan naar hun tekening om deze helemaal zichtbaar te maken zie ik mijn 2 bijna 4jarigen gewoon schilderen met de ecoline. Ze zijn erg verwonderd als er een lijntje van de wasco zichtbaar wordt, dat wel. Stefan verwoordt het zelfs: “Net tekende ik een boom en nu schilder ik een auto.” Dat mag natuurlijk ook. Als ik hem erop wijs dat de lijntjes van de boom nu door de auto zichtbaar zijn lacht hij enthousiast. Hij ziet de lijntjes van de wasco wel, volgt ze met zijn vinger, maar wil toch liever zijn auto nu afmaken. Dat mag natuurlijk ook. Cedric is even enthousiast zijn mama en papa aan het schilderen terwijl hij eerst bloemen tekende met de wasco. Al lijkt het hem wel meer op te vallen. Hij zegt dat mama en papa nu op de bloemen zitten.  De oudere kinderen willen graag elke lijntje van hun wasco tekening zichtbaar maken. Geconcentreerd gaan ze op zoek! Hoe dan ook, plezier hebben ze allemaal en daar gaat het om!

Ohja, mochten jullie ook met ecoline gaan werken en er komen, ondanks het gebruik van verfschortjes, toch vlekken in de kleren dan kan je deze vlekken uit de kleding verwijderen door ze een nachtje in melk te leggen. Deze tip kreeg ik van een collega gastouder.

Myriam

Standard

Training ‘Knap Lastig’- Welkom Kind Midden en West Brabant

De laatste les alweer! Tijdens deze les bekijken we hoe we kinderen beter kunnen begeleiden in het omgaan met gevoelens. Elk gevoel heeft namelijk een functie en het is belangrijk om dat gevoel, en dus ook de functie te erkennen. Wanneer het kind enorm verdriet heeft omdat zijn knutselwerkje wordt vernield door de baby is het beter om het verdriet even te erkennen. Vaak hoef je ook niet meer te doen dan dat. Even”oh, wat vervelend voor je dat je werkje stuk is, je had er zo je best op gedaan”kan genoeg zijn om het kind te laten kalmeren. Het laatste wat het kind wil horen is; “pfff, sééééég, moet je daar nu zo om huilen, het is maar een knutselwerkje hoor, stel je niet zo aan!”. Dat zorgt naast verdriet ook vaak voor boosheid want het kind voelt zich niet erkent. Ook bij heel jonge kinderen die een driftbui krijgen omdat iets niet mag kan je verwoorden wat je ziet en het gevoel van boosheid erkennen. Het gevoel erkennen is vaak het belangrijkste want gevoelens horen nu eenmaal bij het leven, en dan niet alleen blij en vrolijk zijn, maar ook boos, bang en bedroefd.

Daarna stonden we heel kort stil bij het communiceren met ouders. Het was interessant om te zien dat we als gastouders hierin toch wel vaak tegen dezelfde problemen aanlopen. Want weet je….ouders komen in je privé, in je huis, de kinderen mogen bij je spelen, veroveren vaak een plekje in je hart en dan is het vaak toch wel moeilijk om zakelijk te blijven. Te close en vriendschappelijk omgaan met ouders maakt het vaak erg moeilijk wanneer facturen plots onbetaald blijven. Of ouders verwachten dat je alles aan hen vertelt, ook al wil je soms iets privé houden. Medische gegevens over jezelf of je familileden bv. De grens tussen vriendschappelijk en zakelijk is vaak flinterdun en moeilijk te bepalen. Iedere gastouder doet hiermee natuurlijk waar zij (of hij) zich goed bij voelt.

We sloten de avond af met de formele uitreiking van de certificaten. Elke gastouder was geslaagd dus hoog tijd voor een klein feestje met een hapje en een drankje.

Deze curus heeft mij alvast meer inzicht gegeven in de ontwikkeling van jonge kinderen. Ik begrijp nu beter hoe kinderen met ADHD en autisme info verwerken en daardoor kan ik hen beter begeleiden in mijn opvang.

Myriam

Standard

Afscheid nemen van gastkindjes

time to say goodbyeDan is het toch écht het moment aangebroken. Ik moet afscheid nemen van 2 gastkindjes. 5 jaar lang mocht ik voor hen zorgen. Na de vakantie gaat de middelste zoon, net zoals zijn grote broer,  naar school en dan “moet ik niet meer bij jou komen spelen want dan ben ik een grote jongen, hé Myriam”. Ik slik want wat ga ik hen missen! Dat ik geen vrije BSO plekjes heb weet hij niet, we willen het afscheid voor hem zo positief mogelijk laten lopen.  Eerst gaan ze zelf nog op vakantie en dan gaan ze beide naar de BSO van school om hen al daaraan te laten wennen voordat school weer begint.

De jongste van dit gezin, een meisje is maar even bij mij in opvang geweest. Zij bleek stikallergisch voor mijn katten en dan houdt het natuurlijk snel weer op. Maar de oudste….ik weet het nog heel goed….hij was mijn eerste kleine gastkindje toen ik net begon. Ik zie hem nog binnenstappen, net 2 jaar oud en mega eigenwijs. Omdat hij opgroeit in een Pools gezin sprak hij nog  maar een paar woordjes Nederlands. Dat liet hem niet tegenhouden. Mijn eigen dochter is 3 maand ouder dan hem en ze waren vanaf het begin dikke vriendjes. Toen de 2de zoon werd geboren had ik de eer om de oudste op te mogen vangen tijdens de bevalling. Hij mocht toen zelfs blijven slapen….nou ja…slapen…feesten met mijn dochter op haar kamertje! Want dat was het, een feestje. En zoon nummer 2 was amper 4 weken oud toen ik voor de eerste keer op hem mocht passen. Beide jongens waren hier 4 en soms wel 5 dagen per week. Zeker van de jongste heb ik alles meegemaakt….eerste geluidjes, lachjes, leren zitten en weer omvallen, eerste stapjes, eerste woordjes. Vooral de periode dat hij Nederlands en Pools door elkaar sprak was erg grappig.

Dan zijn er natuurlijk de ouders. Wat een mega goed contact had ik met hen. Er was wederzijds respect en vertrouwen. Nooit problemen met uren of betalingen of wat dan ook. Soms ging ik ook wel bij hen thuis op de koffie…gewoon, omdat het kon en gezellig is en dan nu…de laatste dag, laatste uur, laatste minuut, laatste seconde. Moeder en ik hebben allebei tranen in onze ogen.  Gelukkig gaan ze in de buurt naar school en is de kans groot dat we elkaar nog een keer tegenkomen. En anders ga ik nog wel eens op de koffie! Gewoon, omdat het kan en gezellig is.

Lieve, kleine, grote vriendjes, ‘t gaat jullie goed! Ik wens jullie heel veel plezier op school, geniet van alles wat je doet en blijf lekker je ontdeugende zelf!

Myriam

Standard

Gastouder of kinderoppas?

Een 5tal jaar geleden maakte ik de keuze om te gaan werken als gastouder. Vanaf het begin verliep de samenwerking met gastouderbureau Welkom Kind Midden en West Brabant vlot. Een keuze waar ik nog steeds volledig achtersta. Ik doe mijn werk nog steeds met veel plezier! Ik vind dan ook van mezelf dat ik veel meer ben dan een kinderoppas. Via Welkom Kind Midden en West Brabant kan ik regelmatig bijscholingen volgen, ik bedenk activiteiten met en voor de kinderen. Niet alleen omdat we dit leuk vinden maar ook omdat ik de ontwikkeling van elk kind wil stimuleren. Die ontwikkeling hou ik dan ook nog eens in de gaten. Als er iets niet zo goed loopt bespreek ik dit met de ouders. Ik vind dus dat ik professioneel bezig ben met mijn beroep en met de kinderen.  Maar….zo lijkt de rest van mijn omgeving dat niet altijd te zien.

Laatst was het mooi weer dus zat ik met de kinderen in de speeltuin. Die speeltuin is om de hoek. Ik neem vaak een groot deken mee naar de speeltuin, vooral als ik een baby bij heb. Kan de baby fijn op het deken liggen terwijl de anderen spelen. Ik laat de kinderen vooral vrij spelen, maar hou hen wel in de gaten en ben er voor hen als ze iets nodig hebben. Ik veeg snotneusjes af, verschoon eventueel luiers, laat hen drinken, geef complimentjes als ze me iets willen laten zien, hou de baby in de gaten zodat hij/zij geen halve zandbak in de mond stopt, let op de kinderen zodat ze niet te veel gaan stunten, geef handjes waar hulp nodig is, duw hen op de schommel….en als ze dan allemaal toch eens even alleen spelen observeer ik wat ze doen. Kortom….ik ben bezig met de kinderen.

Dan krijg ik een smsje van een vraagouder waar ik ook op antwoord. Net op dat moment komt er een oma met haar kleinkind de speeltuin binnen. Ze ziet me bij de baby op het deken zitten terwijl ik dus met mijn GSM bezig ben. Zegt ze tegen me: “wow, jij hebt het toch nogal gemakkelijk hoor. Lekker op een dekentje in de schaduw, bezig met je mobiel, de kinderen spelen zelf wel. Als ik 30 jaar jonger was geweest was ik ook gastouder geworden. Een beetje op de kinderen passen kan toch iedereen. ” Door de jaren heen heb ik geleerd om niet meer op zulke opmerkingen te reageren, ik denk vaak wel dat ze dan maar eens een dagje mee moeten komen draaien…van begin tot einde. Eens kijken of ze er dan nog zo licht over denken. Gelukkig kreeg ik op dat moment een knuffel van een kleine, grote vriend. En dan weet ik weer waarom ik voor het beroep van gastouder gekozen heb! Beroep, ja, want dat is het!

Hebben jullie wel eens iets meegemaakt waardoor het duidelijk wordt dat mensen in je omgeving je zien als een oppas ipv een gediplomeerd gastouder?

Fijne dag,

Myriam

Standard

Wel of geen zwembad plaatsen

intex-zwembad-klein-frame-260-x-160-x-65-cm-d14

Phoe, wat was het warm de afgelopen dagen. Iedereen liep te puffen en te zweten. Extra drinken en goed insmeren dus als we naar buiten gaan. Maar het liefst van al spelen de kinderen met water. Dat kan, ik heb een waterbaan en een piraten waterboot in de tuin staan. Verder hebben we waterbalonnen, die de kinderen zelf kunnen vullen door middel van een pompfles (ideaal!) en her en der staan bakken met water en liggen waterpistolen. En ik vul het deksel van onze zandbak ook nog met een laagje water. Genoeg water zou ik denken, maar is dat wel zo?

Ik heb namelijk ook al wat oudere kinderen die ik na school opvang. Zij kunnen zwemmen en willen dan ook graag een echt groot zwembad. Nouja…zo groot mogelijk want onze tuin is niet al te groot. Maar in elk geval…zij willen iets waar meer water in kan dan in ons pierenbadje. Ik twijfel. Ik heb redenen genoeg om het niet te doen, maar toch….misschien is het ook wel heel heel erg leuk om met de kids wel in het water te gaan. Redenen om het niet te doen zijn vooral gebaseerd op de angst dat er iets mis kan gaan met de wat jongere kinderen als ze in het water zitten. Ik laat hen nu ook geen halve seconde alleen als ze in het pierenbadje zitten. Mijn voordeur staat open, je moet bij mij door het huis om in de tuin te geraken. Je kan anders niet in de tuin geraken, of je moet door de tuinen van de buren en dan door de haag kruipen. Ideaal want de kinderen kunnen ook niet zomaar weg, maar in de geval nogal onhandig. Dus….ik zet de voordeur open en er hangt een briefje dat we in de tuin zitten en dat iedereen maar naar de tuin moet komen. Ik wil de kinderen namelijk niet alleen laten omdat een ongeluk erg snel gebeurd is met water. Even een peuter die besluit dat het toch wel heel erg leuk is om een andere peuter even onder water te duwen. Of een kruiper die in het badje duikt met zijn neus en mond onder water en er niet zelf meer uit geraakt. Ik moet er allemaal niet aan denken. Pro’s voor een wat groter zwembad zijn dat ik het zelf best leuk vind om af en toe eens te kunnen zwemmen. Dat we dan echt spelletjes kunnen doen in het water met de wat grotere kinderen en dat de BSO kids dan ook echt iets met water kunnen doen. De waterpistolen vinden ze erg leuk voor een tijdje. Net als de piratenboot en de waterbaan. Een wat groter zwembad zou hier voor een verrijking kunnen zorgen, maar ik twijfel.

Hoe denken jullie hierover en voor wie een groter zwembad in de tuin heeft, hoe doen jullie dat met peuters en baby’s? Wel/niet in het  grote zwembad, alleen onder toezicht van een volwassene of hoe regelen jullie dat?

Groetjes

Myriam

Standard

Training knap lastig bij Welkom Kind Midden en West Brabant

De 4de avond zit er alweer op! Na een korte nabespreking over hoe we nu omgaan met ruzies tussen de kinderen konden we beginnen aan ons volgend thema. De ruimte en vooral de organisatie van die ruimte.

We zijn gastouders, dat wil zeggen dat de meeste van ons het moeten doen met wat we hebben aan ruimte. Natuurlijk kan je ook uitbreiden maar dat kost erg veel geld en daar moet dan ook vaak voor gespaard worden. In kleine groepjes mochten we een kijkje nemen in elkaars opvangruimtes. Zoveel gastouders….zoveel ruimtes. De ene heeft wat meer ruimte dan de andere, maar allemaal zijn ze gericht op ons beroep, de opvang van kinderen. En dat is bij iedereen duidelijk te zien! Wat heeft dit nu te maken met kinderen met knap lastig gedrag. Wel voor hen is het, vaak nog meer dan voor andere kinderen, belangrijk dat ruimte overzichtelijk is en blijft. Te veel speelgoed op de grond in de kamer zorgt er vaak voor dat kinderen niet meer echt gaan spelen. Tijd om wat op te ruimen dus. En het kan wel erg leuk zijn om het speelgoed regelmatig van plek te veranderen, voor de kinderen en zeker kinderen die hieraan gevoelig zijn, is het vaak fijner om alles een vast plekje te geven. Dan kunnen ze het speelgoed ook zelf weer opruimen als ze klaar zijn met spelen. Wanneer kinderen zelf speelgoed uit de kast kunnen en mogen nemen helpt dat ook om kinderen te stimuleren in hun spel. Misschien kan je je kast zo organiseren dat het speelgoed van de kleintjes onderaan staat en wat hoger in de kast, de spulletjes voor de oudere kinderen. Bespreek ook even met de kinderen wat wel en niet kan en mag. Misschien mogen de wat oudere kinderen enkel met de lego in de keuken spelen als de kleintjes wakker zijn en tijdens het middagdutje kunnen ze in de kamer met de lego spelen. Zorg zeker ook voor een plekje waar kinderen even tot rust kunnen komen. Voor BSO kindjes die een drukke dag hadden op school is het vaak fijn om even op de bank te kunnen hangen. Misschien lees je dan een verhaaltje voor of zet je even de tv aan. Even lekker bijtanken en dan kunnen ze weer verder.

Naast een overzichtelijke ruimte is het ook van belang om een duidelijk dagritme te hebben. Dat wil niet zeggen dat elke dag op elke seconde hetzelfde moet zijn als de vorige dag. Dat kan ook niet, maar de meeste gastouders hebben wel een min of meer vast ritme. Dat wil zeggen dat er elke dag een fruitmomentje, een lunch en een 3 of 4 uurtje is. Ook het knutselen gebeurd vaak op hetzelfde tijdstip, vb in de ochtend voor of na het fruit eten. Om dit duidelijk te maken aan de kinderen kan je gebruik maken van dagritme kaarten. Deze kan je online kopen of zelf maken. Misschien kan je ze samen met de kinderen maken. Heb je ook weer een leuke knutselactiviteit.

We kunnen besluiten door te stellen dat overzicht in zowel de ruimte als het dagritme voor alle kinderen belangrijk is, maar nog meer voor prikkelgevoelige kinderen. Wanneer de omgeving voor hen te druk wordt gaan ze vaak weer of nog meer lastig gedrag vertonen wat dan weer invloed heeft op de hele groep.

Myriam

Standard

Thema magie

Ondertussen zijn we al een dikke week bezig met het thema magie. De kinderen kijken hun ogen uit bij alle trucjes en experimenten die we doen. Zo maakten we al een lavalamp, ontdekten we dat we allemaal kunnen toveren en zien we hoe water en bloemen kunnen verkleuren door crepepapier toe te voegen. Maar het allermooiste blijft toch hun verwondering bij de doorgesneden banaan in schil. Hoe vaak ik dat ook doe, ze blijven even verbaasd. Kiki, net 7, is zelfs heel boos wanneer het haar op school niet lukt om de banaan in stukjes te hakken in de schil terwijl “ik toch de allerjuiste toverspreuk gebruik, mama”

Het trucje is erg simpel, maar dat vertel ik de kinderen nog even niet.  Maar jullie wel! Dit wordt dus ons publiek, openbaar geheim.

De voorbereiding.

Men heeft nodig: een paar bananen, niet al te rijp, maar zeker ook niet te rijp. 1 naald of tandenstoker. En vooral, een rustig plekje waar je niet gestoord wordt door een kind.

Met de tandenstoker of de naald prik je in de schil en ‘snij’ je 1 banaan in stukjes zonder dat je de banaan uit de schil haalt. Op bijna elke banaan is wel een bruin vlekje op de schil te vinden, als je daarin prikt dan valt het helemaal niet. Probeer om alle gaatjes langs dezelfde kant te prikken zodat je die kant niet aan de kinderen laat zien bij het openen van de banaan.

De truc!

Je roept de kinderen bij je en vertelt hen dat je kan toveren, je zorgt natuurlijk voor de juiste atributen en je mag gerust overdrijven in je gebaren, je houding…misschien heb je wel ergens een cape liggen die je aan kan doen zodat je een echte tovenaar wordt.  Je toont de kinderen een niet doorgesneden banaan en vraagt hoe de banaan in de schil eruit ziet. Even bespreken en dan laat je het zien. De banaan zit in 1 stuk in de schil. Dat is ook erg normaal. Je breekt of snijdt de banaan in stukjes en geeft elk kind een stukje. Zo gaat het normaal. Maar dan…..vertel je hen dat je de banaan ook in stukjes in de schil kan toveren. Je neemt de, vooral doorgesneden banaan,  zegt een toverspreuk (met de nodige show en bravoure!) en opent met zo mogelijk nog meer schow de banaan. Probeer op dat moment niet naar de banaan te kijken maar naar de gezichtjes van de kinderen. Dit zijn goddelijk!

Je kan hierop ook variëren door de toverspreuk niet te laten werken als je hem zelf uitspreekt, dan doe je gewoon een niet doorgesneden banaan open. Wanneer de kinderen samen de toverspreuk zeggen (met de nodige show) lukt het wel en zit de banaan wel doorgesneden in de schil.

Veel succes en vooral veel plezier!

Myriam

Standard