Weekend!!!

weekend

Kennen jullie dat ook? Elke week kijk je toch min of meer weer uit naar het weekend. Althans ik toch. Ik maak de grootste plannen van wat ik ga doen en dat begint altijd met eindelijk eens een keer uitslapen. In mijn planning lijk ik dan altijd voorbij te gaan aan het feit dat Kiki, 3 jaar, nog niet zo erg houdt van uitslapen en zo ergens tussen 7 – 8 uur (en ja, dat is laat voor sommige andere ouders met jonge kinderen) ‘ik ben wakker’ roept. Ok, prima, maar waarom moet de rest van het huis dan ook wakker worden. Want…met 5 katten in huis is de rust gedaan op dat moment. Ik zie u al denken, wat dat met elkaar te maken heeft. Wel, onze katten ‘slapen’ zolang ze niks horen. Ttz, ze liggen ergens stil te zijn, maar zodra ze ook maar 1 geluidje horen lijken ze maar aan 1 ding te denken: zo vlug mogelijk eten krijgen. Dat gaat dus vanaf het “ik ben wakker” van Kiki over naar ‘miaauw’ van 5 katten. Geloof me, dat is een heel concert! Van rustig wakker worden is dus, ook in het weekend geen sprake! Zomer, winter, lente, herfst…dat doet er niet toe. Mijn moeder sprak een paar jaar geleden de wijze woorden; “och als het langer donker is in de winter, slaapt ze vanzelf langer”. Niet dus…..en toch… elke week weer maak ik het plan op om in het weekend eens lekker lang uit te slapen. Na het “ik ben wakker” van Kiki volgt al heel snel “mag ik uit bed, ik heb honger en ik moet plassen”. Niet noodzakelijk in die volgorde, maar toch… het klinkt meer dan dringend genoeg om dus ook maar zelf uit bed te rollen (niet altijd met evenveel zin :)) en Kiki en de poezen eten te geven, ook weer niet noodzakelijk in die volgorde. Vanaf Kiki het woord ‘ontbijt’ of ‘eten’ heeft gehoord moet ze ook wonderbaarlijk niet meer plassen. “Dat doe ik wel na het eten mama, ik heb nu honger”

Nu ja, eerst eten dus. Voordeel van het weekend is wel dat dit gewoon lekker langzaam kan zijn, iedereen rolt op den duur wel uit zijn of haar bed en komt gezellig mee aan tafel zitten. Heel af en toe zijn er ook gastkindjes die in het weekend komen en die komen er dan ook gezellig bij zitten want op dat moment denk ik nog altijd: “lekker, weekend, alles kan, niets moet”. Na dus een vroege, maar al bij al rustige start van de dag kan de dag dan eindelijk beginnen. Ik som op: poetsen, wassen, strijken, bedden verschonen, speelgoed sorteren, nakijken en afwassen, activiteiten voorbereiden, knutselen voor thema’s, in de tuin werken (bij goed weer), boodschappen doen, met Kiki spelen (want zij wil ook wel eens exclusieve mama aandacht), GJ aandacht geven (jaja, dat is soms ook nodig, mannen zijn soms net kleine kinderen op dat gebied:)), koken, glas naar de glasbak doen dat er nu al ondertussen 3 weken ligt, de kledingkast van Kiki opruimen want nu ze af en toe zelf haar kleren mag pakken (bolletjesblouse met ruitjesrok en streepsjeskousen, “dat is mooi eh mama!!!”) is dat ook altijd een nest, kattenbakken helemaal uitwassen, nog meer wassen, drogen en strijken, ramen lappen, hier en daar iets opruimen dat al een tijdje is blijven liggen in de berging of garage, onze oudste dochter aanmanen tot het maken van huiswerk (anders ga je straks niet naar je vrienden!!!), mails beantwoorden die tijdens de week zijn blijven liggen omdat ze niet zo dringend waren, de katten van de kast jagen omdat anders de kast terug vol met zand ligt, de katten buiten jagen, de katten binnen roepen (ook altijd een uitdaging, want buiten is het veel leuker en het eten van de buurvrouw is altijd lekkerder, ook al is het gewoon hetzelfde!) katten ontwormen en ontvlooien en ondertussen zorgen dat ik mijn handen mag houden want de katten haten de spullen die we gebruiken om hen te ontvlooien/ontwormen, telefoneren met mijn moeder (hoe kan jij het nu druk hebben, jij werkt toch thuis?????), gordijnen toch ook maar vlug uitwassen want ik heb geen idee wie er zijn koek in de gordijn gesmeerd heeft, maar dit is gewoon vies en ‘s avonds nog sociale activiteiten met vrienden en als het kan tussendoor ook nog ontspannen!!! En zo gaat het dus 2 dagen door.

En dan begrijpt GJ maar niet waarom ik op zondagavond, na de douche in bed kruip met de woorden: Gelukkig, morgen weer maandag, alles weer rustig! Lekker met de kindjes bezig zijn in een normaal ritme. En toch…. blijf ik dromen van de moment waarop Kiki pas om 9 uur “ik ben wakker” roept. Wedden dat ik dan al lang ben gaan kijken of er niks mis is met haar??? Moederinstinct, het blijft iets raar!

Fijne zondagavond!

Myriam

Advertisements
Standard

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s