(On)verdraagzaam?

“Echtpaar woont in hel naast kinderdagverblijf”

“Buren klagen over spelende kinderen”

“Knaap mag niet meer op straat voetballen van de politie wegens te veel lawaai”

“Kinderdagverblijf moet sluiten na klachten buren wegens geluidsoverlast”

Bijna dagelijks lezen of horen we wel een berichtje zoals bovenstaande. Ik vraag me dan telkens af hoe dat komt? Waarom klagen mensen over dingen die vroeger normaal leken. Toen ik jong was, dat lijkt erg lang geleden maar is eigelijk nog niet zo lang geleden speelden we vaak met alle kinderen uit de buurt tot laat op straat. En de buren, die vonden het prima. Vaak hadden de buren zelf kinderen in dezelfde leeftijd, maar er kloeg niemand over geluidsoverlast. De mensen kwamen, na hun dagtaak, vaak zelfs nog op straat om te kletsen, een kaartspelletje te spelen, een biertje te drinken. De ene buurman bracht wat stoelen naar buiten, de andere buurman zorgde voor een tafeltje, een buurvrouw zorgde voor koffie, (voor de dames :)), een andere buurvrouw had een zelfgebakken cake bij, kortom, het werd gezellig. Tot het donker werd dan was het hoog tijd om de kinderen in bed te leggen (na een hoognodige douche) en ging ieder in zijn eigen woning.

Tegenwoordig lijkt het of iedereen vastgeroest is in die woning. Hier en daar heb je, gelukkig nog buurten waar mensen nog wel op straat komen om te praten, gezellig samen te zijn. In Antwerpen ken ik zo wel enkele buurten, en in Brussel hebben we de Marollen, een echte gezellige volksbuurt waar mensen elkaar nog willen kennen en zich niet opsluiten in hun huizen. Iedereen is er welkom om gezellig mee te doen. Tijdens de Belgische nationale feestdag is er in de Marollen een enorm leuk, groots, volksfeest. Echt de moeite om dat eens te bezoeken!

Maar dat zijn uitzonderingen, meeste mensen lijken hier geen behoefte meer aan te hebben en lijken zich op te sluiten in hun huizen. Ze staan op, gaan naar hun werk, weer naar huis en that’s it! Verder komen ze niet en vooral, verder kijken ze niet! En owee als kinderen dan lawaai maken! Mensen bellen tegenwoordig dus echt de politie omdat kinderen lawaai maken. Dat verbaasd me elke keer opnieuw. Wat verwachten mensen dan in godsnaam van kinderen? Dat ze heel de tijd stil zijn en stil zitten? Hoe kan een baby nu stil zijn en ja, er zijn huilbaby’s, maar geloof me, daar worden ook de ouders gek van. De ouders zouden niet liever willen dat hun baby eens een nachtje gewoon slaapt. En als er dan nog druk bijkomt van de buren ‘want die stomme baby van jullie huilt altijd’. Weet je, dat helpt echt niet hoor. Het kind gaat hierdoor niet minder huilen.

En kinderen die spelen, horen die niet gewoon lekker lawaai te maken? Ik begrijp best dat je in huis het geluidsniveau een beetje wil beperken en dat er op een bepaald moment ‘s avonds rust en stilte moet komen zodat iedereen toe rust kan komen, maar een jongen die om 17.30 uur door de politie gevraagd wordt om niet op straat te voetballen omdat hij de bal een paar keer tegen een muurtje schopt en dat maakt teveel lawaai. Mijn god, waar zijn we dan mee bezig? Hebben mensen dan liever dat kinderen weet ik veel wat voor streken gaan uithalen in stilte. Ik bedoel maar, kinderen die met vuur spelen, letterlijk dan, zullen dat in stilte doen. Zolang ik de kinderen hoor weet ik ongeveer wel met wat ze bezig zijn. Mijn oma zei het al: “als kinderen stil zijn, ga je best even kijken want dan zijn ze iets aan het uitspoken dat ze eigelijk niet mogen” Trouwens, tijdens het WK voetbal was er heel wat meer lawaai dan dat van spelende kinderen en toen deden al die klagende buren lustig mee! Dan mag en kan het blijkbaar dus wel!

In België gaan we nog een stapje verder. Sinds een jaar of 2-3 denk ik hebben ze daar de GAS-boetes uitgevonden. GAS-boetes zijn gemeentelijk adminstratieve sancties. Dat zijn boetes die uitgeschreven kunnen worden door iedere ambtenaar van de gemeente die vind dat de gemeentelijke regels worden overtreden. Willekeur troef dus want elke gemeente heeft andere regels, net zoals elk gezin zijn/haar eigen regels heeft. Niemand kent alle regels van zijn/haar eigen gemeente, laat staan die van een andere gemeente. Zo las ik dat een jongen met het syndroom van down beboet is omdat hij op zijn blokfluit floot. De jongen floot valse noten en dat klonk dus niet mooi. Dat is, als je pech hebt, geluidsoverlast. Een ambtenaar van de gemeente hoorde dat en schreef een boete uit. Jeugdbewegingen in België krijgen schrik om met hun leden gewoon buiten het lokaal te spelen, want als ze teveel lawaai maken dan kunnen ze een boete krijgen per lid!!!! Waar zijn we toch mee bezig? Misschien moeten we ‘s avonds eens terug een paar stoelen uit de schuur halen en een biertje drinken met onze buren, hopelijk krijgen we dan allemaal door dat het leven veel meer is dan klagen over lawaai dat kinderen maken terwijl ze spelen en zich ontwikkelen!

Ik wens u allemaal een fijne, zonnige dag en de kinderen wens ik veel onbezorgd speelplezier!

Myriam

 

 

 

Advertisements
Standard

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s