Met vallen en opstaan (2)

Kinderen vallen, dat weet iedereen, dat weten ook de ouders, maar ouders zouden geen ouders zijn als hen dat ook niet bang maakt. Het maakt mij ook bang als ik Kiki stunten zie uithalen. Deze angst zorgt er soms voor dat ouders een beetje overdreven kunnen reageren als ze hun kind bij de gastouder ophalen en zien dat het kind een zoveelste blauwe plek heeft opgelopen. En dat maakt dan weer dat de gastouder soms onzeker wordt om het kind te laten spelen. Dat is, volgens mij echter nergens voor nodig.

Zoals ik al zei weten ouders best wel dat hun kind regelmatig valt, maar ouders willen hun kind natuurlijk beschermen tegen elke pijn hoe groot of klein ook. En als ouders niet in de buurt zijn om het kind te troosten voelen ouders soms toch wel een ienieminie of iets groter schuldgevoel. Schuldgevoel is niet echt het juiste woord maar toch wel iets van: “ooooh, is ze gevallen, en huilde ze, daar had ik bij moeten zijn, want mijn kind(je) had mijn nodig”. Volgens mij komt daar de soms felle reactie van ouders vandaan. Wat ik doe als gastouder is wanneer een kind valt, en sommige slagen daar dagelijks in, nadat ik het kind getroost heb en er is een buil of een blauwe plek, altijd even de ouders een sms ofzo sturen. Ik laat hen weten dat hun kind gevallen is EN wat op dat moment de gevolgen zijn. Ik vertel heel eerlijk hoe hun kind gevallen is en dat ik nu een dikke buil op het hoofdje zie. Ik vertel hen ook dat ik natuurlijk eerst voor het kind gezorgd heb, dat hij/zij even hard gehuild heeft, maar dat op schoot de traantjes vlug getroost waren en voor de pijn heb ik even een koud washandje op de buil gelegd vb. Als een kindje echt fel op het hoofdje valt is het ook belangrijk om even in de gaten te houden hoe het kindje reageert of het niet suf is ofzo, dus dat vertel ik ook altijd aan de ouders. Dat het nu weer goed gaat met hun kind of net niet. Maar dat heb ik gelukkig nog niet meegemaakt na een valpartij. Ik ben van mening dat als je ouders al wat voorbereid op die grote dikke buil op het hoofdje van hun kind dat de reactie van ouders dan ook wel meevalt. Althans, dat is mijn ervaring. Want we kunnen veel als gastouders en natuurlijk is ons huis kindvriendelijk en veilig ingericht, kindjes die pas lopen die vallen over hun eigen voetjes en zowat over elke oneffenheid, (dus zowat elk speelgoedje) wat ze tegenkomen terwijl ze stappen. En speelgoed, dat ligt hier meer dan genoeg op de grond als er kindjes zijn.

Vallen en opstaan….het vallen is niet leuk, maar het hoort bij groot worden, gelukkig zijn er dan altijd wel lieve (gast)ouders in de buurt om te troosten!

 

Fijne dag!

Myriam

Advertisements
Standard

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s