Kiki is ziek!

Donderdagochtend, kwart voor 7, nog voor ik de deur van Kiki’s slaapkamertje open wéét ik het al. Ik voel het gewoon, Kiki is ziek! En ja hoor, ik tref een heel klein zielig hoopje in bed aan. Ze rilt van de koorts, zegt met een zielig stemmetje dat ze hoofdpijn en oorpijn heeft. Ik neem haar temperatuur en ze heeft maar liefst 39,3 graden. Dat wordt dus geen school voor deze dame vandaag.

Ik verwittig de ouders van de kindjes die vandaag in de opvang komen dat Kiki ziek is. dan kunnen ouders zelf beslissen of ze hun kinderen in de opvang brengen of toch liever thuis houden. Op dit moment is immers nog niet geweten wat Kiki heeft en of ze dus besmettelijk is. Bijna alle ouders kiezen ervoor om hun kinderen toch in de opvang te brengen. Ik maak een afspraak met de huisarts en geef Kiki ondertussen ook nog een koortswerend middel.

Gelukkig is GJ die ochtend thuis zodat hij met Kiki naar de huisarts kan en ik blijf thuis bij de opvangkindjes. De dokter constateert een dubbele oorontsteking en raadt aan om haar, vermits het echt koud, kil regenweer is, zoveel mogelijk (liefst minstens 3 dagen) binnen te houden. Jahoor dokter, prima….alleen….GJ moet werken en ik moet toch echt nog kinderen van school ophalen.

Op zo een moment is het even niet leuk om te werken als gastouder. Ik probeer nog om iemand te vinden die een uurtje bij Kiki kan blijven terwijl ik naar school ga om kinderen op te halen. Mijn familie woont in België, GJ moet werken, de buren zijn niet thuis dus tja….dik ingeduffeld moet Kiki dan toch echt even mee naar buiten. Helemaal ingepakt zet ik haar, onder een dekentje, in onze grote kinderwagen. Normaal rent ze het hele stuk naar school, nu wil ze gewoon lekker zitten. Ze rilt en kruipt nog wat dieper onder het dekentje weg. Ik stel haar gerust, zucht eens diep en dan gaan we, onderweg naar school. Een uurtje later zijn we gelukkig alweer thuis en omdat Kiki veel waterijsjes mag eten (ja, doktersbevel!) krijgt iedereen een waterijsje en zo zittende kinderen, terwijl het buiten ondertussen peeëenstelen giet (vlaamse uitdrukkig voor een enorme harde regenbui!) te genieten van een film met een waterijsje. Kiki ligt op de bank, met vuurrode wangen van de koorts, terwijl ze haar waterijsje eet zegt ze plots: “Gelukkig ben ik ziek mama, dan mag ik een waterijsje eten” Of hoe elke nadeel toch ook een voordeel heeft!

 

Veel beterschap Kiki,

 

Fijne dag,

Myriam

Advertisements
Standard

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s