Er zijn zo van die dagen

Vrijdag, de laatste werkdag van de week. Een drukke dag, maar ik had alles netjes klaar. Mijn dagplanning zag er strak uit, natuurlijk met ruimte om lekker vrij te spelen, maat we moesten ook stevig aan het werk. Er is komende zondag namelijk een mama jarig en omdat ik een knutselgroepje heb willen dan natuurlijk alle kindjes ook iets voor hun mama maken. Of mama nu jarig is of niet. En dat mag! Ik had alles netjes voorbereid dus alles zag er goed uit….maar….er zijn zo van die dagen dat alles wat je gepland hebt in ‘t honderd dreigt te lopen. De dag begon nochtans rustig en zeker niet te vroeg. Eerste kindje kwam pas om 8 uur. Nijntje, een vrolijke meid van net 1 jaar oud werd door mama gebracht. Mama vertelde dat Nijntje last leek te hebben van doorkomende kiezen. Tandjes krijgen kan pijnlijk zijn dus het kan best zijn dat Nijntje daar wat last van heeft. Pas een uurtje later komen er nog wat kindjes bij, Casper en Lisa, bijna 4 en bijna 2 (nog 2 dagen!!), Maja, 3 jaar en Bobo, 4 maandjes oud worden bijna tegelijk gebracht. Zo is het clubje compleet en kan de dag echt beginnen. Bobo wordt al snel moe en mag lekker naar bed toe terwijl de anderen genieten van hun fruit en ik leg ondertussen snel alles klaar om te kunnen knutselen na het fruit eten. Plots gaat de deurbel en staat DHL voor de deur met 2 enorme grote dozen “voor u, mevrouw” “Ow….ik verwacht toch niks???” Mijn naam en adres staan erop dus dragen we de dozen binnen. Gelukkig is GJ thuis want die dozen zijn zwaar….. We snijden er 1 open en vinden een tuinset. Natuurlijk weten we dat we een tuinset hebben gekocht, alleen is de levering wel een verrassing. We waren namelijk in blijde verwachting van een berichtje van de leverancier om een afspraak te maken betreffende de levering. Bon, GJ gaat in de tuin puzzelen, want dat was dus ook een verrassing, wij dachten dat het tuinset zo geleverd ging worden en niet als puzzel. Ik weer aan tafel om te knutselen met de kinderen. Dat gaat erg goed, de kinderen kletsen en genieten. Door de babyfoon hoor ik dat Bobo weer wakker is en grote honger lijkt te hebben. Dat is mooi getimed want de kinderen zijn bijna allemaal klaar met knutselen. Enkel Casper wil nog wat verder kleuren. Dat kan hij perfect alleen dus ik maak een flesje klaar en ga Bobo uit bed halen zodat hij kan eten en daarna wat kan spelen. Ondertussen is het ook tijd om de kinderen te verschonen. Als ik Nijntje verschoon merk ik een erge uitslag op haar lichaampje. Tijd om mama/papa te verwittigen. Papa vindt het toch beter om even langs de huisarts te gaan, vooral omdat we niet weten wat het is en of het besmettelijk is. Papa komt zo snel mogelijk langs. GJ probeert ondertussen nog steeds het tuinset in elkaar te puzzelen. Ik help even met het plan te bekijken want erg goed is dat plan niet. Het is allemaal niet duidelijk en al snel merken we een fout en moet  het eerste, met veel moeite in elkaar gedraaide meubel weer…..uit elkaar! Dit tot grote frustratie van GJ. Binnen spelen de kinderen, al merk ik dat Maja steeds stiller wordt en een paar keer begint te huilen. Zo ken ik haar niet, als ik even met haar praat vertelt ze dat ze moe is. Dat kan natuurlijk, dus ik zeg haar dat we dadelijk gaan lunchen en dat ze daarna even mag rusten. Dat vindt ze goed. Ik vraag of ze me wil helpen met tafel dekken. Daar heeft ze vandaag geen zin in. Dit klinkt niet als Maja en mijn voelsprieten gaan iets rechter staan. Ook tijdens de lunch is Maja erg stil en eet ze amper. Ze drinkt gelukkig wel goed. Na het eten is het natuurlijk tijd voor een volgend verschoonrondje en als Maja aan de beurt is schrik ik. Maja gloeit! Haar temperatuur blijkt maar liefst 39,5 graden. Hoog tijd dus om haar papa te bellen. Papa schrikt ook en beloofd zo snel mogelijk te komen. Met toestemming van papa geef ik Maja wat medicijnen om de koorts te laten zakken. Ik leg Maja op de bank en zet even de tv voor haar aan. Natuurlijk profiteren hier ook de anderen van want wij kijken niet zo vaak tv in de opvang. Ik leg Lisa in bed en Bobo heeft ondertussen weer honger, dus hij krijgt nog een flesje. Daarna gaat hij ook slapen. Maja is ook in slaap gevallen en Casper wil even buiten spelen. Ik help GJ nog even met de tuinmeubelen in elkaar te zetten zodat die klaar staan voor Kiki en de BSO kids hier komen. Op dat moment belt mama van Casper en Lisa dat ze iets later is omdat ze nog even een afspraak heeft. Lisa kan dus nog lekker wat langer slapen. GJ gaat Kiki (6) , Pipo (6)en Max (5), 2 broertjes van school halen. Ik doe snel de afwas en dan komt de kat binnen, zij gooit haar halve maaginhoud gecombineerd met gras eruit. Ik weet dat dat erbij hoort met katten, maar als ze buiten gras eten kunnen ze ook buiten alles er weer uit gooien, maar goed, dat ruim ik ook nog snel op, ik poets snel de vloer en ben net op tijd klaar. GJ en de kinderen komen net aanlopen en ook de papa van Maja is er. Maja lijkt na haar dutje toch weer iets beter, maar heeft nog steeds hoge koorts. Ze gaat snel met papa mee zodat ze thuis verder kan rusten. Max is onderweg gevallen en de nagel van zijn duim hangt er half af. Ik verzorg dat vingertje, geef zijn broer de pleister om zijn oogje af te plakken, maak Lisa wakker, geef alle kindjes een koekje en dan is de mama van Casper en  Lisa er ook. De kinderen vinden onze nieuwe tuinmeubelen te gek en spelen even buiten. Dan willen ze knutselen, ze willen hun inktvis verder afmaken. Dinsdag hadden ze het lijfje van de inktvis al geschilderd, dus nu moeten ze hun poten maken. Kiki en Pipo hebben geen problemen met de stukjes rietjes over een draad te rijgen, voor Max is het toch wat lastiger, maar na een paar tips lukt het hem ook om de poten van de inktvis te maken. We zijn net klaar wanneer mama van Max en Pipo voor de deur staat om de kinderen op te halen. Op dat moment wordt ook Bobo weer wakker en wil hij nog een flesje. Na het flesje poept hij zijn luier zodanig vol dat hij helemaal vol hangt. Een echte typische spuitluier. Ik verschoon hem en wil hem in de box leggen om nog even te spelen zodat ik aardappeltjes e.d kan schillen om ons avondeten voor te bereiden. Dat is echter niet naar de zin van Bobo, hij wil liever op schoot. De aardappelen zullen dus even moeten wachten, ik neem Bobo dicht bij mij en daar geniet hij van. Hij kraait van plezier als ik zijn armpjes kriebel! Ik geniet! Ik speel met hem, Kiki komt ook even meedoen en is enorm trots als ze Bobo even op schoot mag. Tegen 18 uur is papa van Bobo er ook en is ons huis weer kindervrij! Er zijn zo van die dagen….georganiseerde chaosdagen!

 

Fijn weekend!

Myriam

Advertisements
Standard

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s