Gefrustreerde baby’s

We kennen het allemaal wel, niks maar dan ook niks is goed voor de baby. Zo rond een maand of 6-7 ontdekken baby’s dat er meer in het leven is dan liggen en van de rug naar de buik draaien en omgekeerd. Baby wil zich ook kunnen verplaatsen. Hij ziet namelijk oudere broers en zussen rennen, of in de opvang ziet hij de grotere kinderen ook rennen. Dat wil baby ook, maar hoe?

Het ene kind denkt na, oefent rustig en leert zich zo verplaatsen, sommigen rollen de hele kamer door, andere schuifelen op hun billen, of tijgeren of kruipen direct rond. Dat gaat zonder al te veel problemen. Maar af en toe is er een kindje dat geen geduld heeft om te oefenen. Deze kindjes willen nu kunnen kruipen en nog liever gisteren al. Ik heb zo een ventje in de opvang. Hij wil zo enorm graag rondkruipen, maar hoe doe je dat nu? Hij heeft helemaal geen geduld om te oefenen. Hij moet en zal nu kruipen en naar dat ene speelgoedje gaan dat buiten bereik ligt. Hij wordt dan ook erg vaak enorm boos en dat uit zich in gillen, krijsen en huilen. Door deze boosheid vergeet hij dan vaak ook dat hij wel al kan tijgeren. Al kost hem dat wel nog veel kracht en moeite. Hij is dan ook zo enorm boos dat wanneer een ander kind (en in de opvang is er altijd wel 1tje die hem even wil helpen) het zo begeerde speelgoedje vlak bij hem legt hij het gewoon niet ziet. Baby is gefrustreerd en dat zal de wereld weten!

Ik probeer hem te helpen door hem zo vaak als mogelijk gewoon op de grond te leggen. Hier heeft hij in elk geval meer ruimte dan in de box om te oefenen en te proberen. Dat gaat redelijk goed, hij trekt zich vooruit op zijn handjes. Wanneer hij te moe wordt probeer ik hem af te leiden door even samen een boekje te kijken of met ballonnen te spelen, daar blijkt hij gek van te zijn. Even rust, zodat hij dan weer lekker verder kan tijgeren. Het heel hard en heel hoog gillen is best vervelend, dat stoort ook de andere kinderen in hun spel. Geloof me, als hij krijst dan gaat het volume helemaal open en horen de buren hem. Ook hierin probeer ik hem te ondersteunen. Krijsen helpt namelijk niet. Ik zeg hem rustig dat hij niet moet krijsen, zonder te verwachten dat hij dat al helemaal begrijpt. Dat hoeft ook niet, hij is net 7 maanden oud.

Na een paar weken vol frustratie is het dan zover! Baby kan kruipen! Vol trots kruipt hij de kamer rond en kan nu veel meer ontdekken omdat hij nu zelf overal naartoe kan. Dat is fijn! En het geeft even weer rust…tot baby wil gaan staan en lopen. Dan komt de frustratie wel eens opnieuw om de hoek kijken.

Gefrustreerde baby’s zijn niet fijn voor de omgeving, maar vanuit de frustratie en boosheid gaan ze vaak wel op zoek naar een manier om te bereiken wat ze willen, of dat nu kruipen, zitten, staan of rennen is. En oooh…die gezichtjes als ze dan opeens kunnen wat ze willen. Vol trots kijken ze je aan, dan vergeet ik op slag de moeilijke periode die hieraan vooraf ging!

Myriam

Advertisements
Standard

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s