Stop met opvoeden!

Wat een titel, stoppen met opvoeden en onze kinderen dan zomaar de vrije hand geven?Gelukkig is dat niet wat er bedoeld wordt in deze blog van Berthold Gunster. Dat zou nogal een feestje worden voor de kinderen en net iets minder voor de ouders.

Toch vind ik het een goed idee om te stoppen met opvoeden. We zijn een generatie die vaak teveel bemoederen en teveel zorgen voor onze kinderen. We willen hen tegen alles behoeden en beschermen. Vervelen ze zich, staan we klaar om hen te entertainen, willen ze ergens opklimmen dan roepen we vaak al op voorhand dat ze voorzichtig moeten doen. Elke ouder heeft een ideaal beeld voor zijn kind voor ogen. Maar dat wil niet zeggen dat dat kind ook die weg zal volgen. En daar wil Gunster in zijn blog nu net de aandacht op richten. Dat we meer naar het kind gaan kijken, wat wil het kind, wat heeft het nodig en of het probleem dat wij zien nu ook echt een probleem is of dat wij er zelf een probleem van maken. Misschien zit er achter dat vervelende gedrag van zoonlief op de voetbal wel gewoon dat hij dat niet graag doet, maar niet durft te zeggen omdat iedereen zegt dat hij zoveel talent heeft.

Kinderen zijn vaak kampioen in omdenken, daar kunnen wij als volwassenen nog veel van leren. En net dat is toch wat Gunster aanraadt om te doen. Benader het probleem als een feit en ga vandaaruit op zoek naar oplossingen. Begeleidt je kind in het opgroeien, waarschuw je kind voor gevaar maar laat je kind ook af en toe maar eens het deksel op de neus krijgen. Je kind bepaalt namelijk de weg langswaar hij wil opgroeien, niet de ouder, ook al is die weg helemaal niet wat de ouder voor ogen had. Uiteindelijk willen we toch allemaal dat ons kind gelukkig is, niet?

Als je het probleem als een feit ziet dan zie je vaak ook heel veel oplossingen, positieve oplossingen ipv dat je denkt dat je met een kind met zware gedragsproblemen zit. Echt naar het kind kijken en dan onderzoeken wat het kind nodig heeft kan vaak al veel oplossen. Het kan erg simpel zijn, een kind dat gillend op de grond ligt terwijl jij aan het koken bent heeft vaak gewoon even echte aandacht nodig.

Positieve aandacht en tijd voor het kind kunnen sommige problemen oplossen. Dus leg dit tablet of smartphone maar eens aan de kant en luister eens echt naar elkaar. Bij ons aan tafel mogen er geen tablets of telefoons gebruikt worden, maar hebben we echt tijd voor elkaar. Dat is een momentje dat we even naar elkaars verhaal luisteren. En bij het naar bed gaan is er echt tijd en aandacht voor Kiki. We bedenken ook elke avond minstens 1 ding dat leuk was of goed ging tijdens de dag, een momentje dat we fijn vonden. Hoe rot de dag ook was, er is altijd wel een fijn momentje te vinden. Ik wil hiermee niet zeggen dat alle problemen kunnen opgelost worden met aandacht tijdens het bedritueel. Er zijn echt wel kinderen met gedragsproblemen die op een andere manier geholpen moeten worden. Ik denk wel dat we in onze tijd van haasten, internet, smartphones en nog veel meer verleidingen er echt wel aandacht voor moeten hebben dat we elkaar als mensen niet uit het oog verliezen. Dat we niet via app met elkaar gaan praten terwijl we in hetzelfde huis wonen.

Stop met opvoeden? Nee, natuurlijk dragen wij als ouders nog steeds de zorg en verantwoordelijkheid voor onze kinderen maar misschien moeten we wel stoppen met de weg uit te stippelen voor onze kinderen.  Hen zelf  lekker zelf hun weg laten zoeken met ons ernaast als steun, ik ben akkoord!

Myriam

Advertisements
Standard

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s