Gastouder of kinderoppas?

Een 5tal jaar geleden maakte ik de keuze om te gaan werken als gastouder. Vanaf het begin verliep de samenwerking met gastouderbureau Welkom Kind Midden en West Brabant vlot. Een keuze waar ik nog steeds volledig achtersta. Ik doe mijn werk nog steeds met veel plezier! Ik vind dan ook van mezelf dat ik veel meer ben dan een kinderoppas. Via Welkom Kind Midden en West Brabant kan ik regelmatig bijscholingen volgen, ik bedenk activiteiten met en voor de kinderen. Niet alleen omdat we dit leuk vinden maar ook omdat ik de ontwikkeling van elk kind wil stimuleren. Die ontwikkeling hou ik dan ook nog eens in de gaten. Als er iets niet zo goed loopt bespreek ik dit met de ouders. Ik vind dus dat ik professioneel bezig ben met mijn beroep en met de kinderen.  Maar….zo lijkt de rest van mijn omgeving dat niet altijd te zien.

Laatst was het mooi weer dus zat ik met de kinderen in de speeltuin. Die speeltuin is om de hoek. Ik neem vaak een groot deken mee naar de speeltuin, vooral als ik een baby bij heb. Kan de baby fijn op het deken liggen terwijl de anderen spelen. Ik laat de kinderen vooral vrij spelen, maar hou hen wel in de gaten en ben er voor hen als ze iets nodig hebben. Ik veeg snotneusjes af, verschoon eventueel luiers, laat hen drinken, geef complimentjes als ze me iets willen laten zien, hou de baby in de gaten zodat hij/zij geen halve zandbak in de mond stopt, let op de kinderen zodat ze niet te veel gaan stunten, geef handjes waar hulp nodig is, duw hen op de schommel….en als ze dan allemaal toch eens even alleen spelen observeer ik wat ze doen. Kortom….ik ben bezig met de kinderen.

Dan krijg ik een smsje van een vraagouder waar ik ook op antwoord. Net op dat moment komt er een oma met haar kleinkind de speeltuin binnen. Ze ziet me bij de baby op het deken zitten terwijl ik dus met mijn GSM bezig ben. Zegt ze tegen me: “wow, jij hebt het toch nogal gemakkelijk hoor. Lekker op een dekentje in de schaduw, bezig met je mobiel, de kinderen spelen zelf wel. Als ik 30 jaar jonger was geweest was ik ook gastouder geworden. Een beetje op de kinderen passen kan toch iedereen. ” Door de jaren heen heb ik geleerd om niet meer op zulke opmerkingen te reageren, ik denk vaak wel dat ze dan maar eens een dagje mee moeten komen draaien…van begin tot einde. Eens kijken of ze er dan nog zo licht over denken. Gelukkig kreeg ik op dat moment een knuffel van een kleine, grote vriend. En dan weet ik weer waarom ik voor het beroep van gastouder gekozen heb! Beroep, ja, want dat is het!

Hebben jullie wel eens iets meegemaakt waardoor het duidelijk wordt dat mensen in je omgeving je zien als een oppas ipv een gediplomeerd gastouder?

Fijne dag,

Myriam

Advertisements
Standard

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s