Weer naar school

weer-naar-school

We hadden een superleuke zomervakantie. Ik kies er bewust voor om tijdens de zomermaanden door te werken. Kiki gaat een weekje met haar oma naar zee, maar de opvang is de ganse zomer geopend. Dan is er vaak ook plek om gastkindjes tijdelijk op te vangen omdat hun eigen gastouder wel op vakantie gaat. We genoten van elk moment! ‘s Ochtends lekker lang ontbijten met een aantal gastkindjes. Daarna rustig wat spelen, binnen of buiten. Uren lang spelen met water, naar de wolken kijken en er figuren in ontdekken. Lekker vaak en lang naar de speeltuin. Spontane picknicks in voor- of achtertuin. Geen gedoe met haastig eten ‘s avonds omdat Kiki op tijd naar bed moet om de volgende dag naar school te gaan. Ze kan toch lekker uitslapen…nou ja, in theorie, in praktijk valt dat uitslapen meestal wel tegen…

De zomervakantie vloog voorbij! Kiki was hier erg blij mee, want zij kon niet wachten om naar groep 4 te mogen gaan. Dit jaar bij een meester! Dat was toch wel spannend! Afgelopen maandag was het dan weer zover! Kiki sprong uit bed want ze wou écht heel graag naar school. En ik, ik baalde best wel een beetje….alles moet nu weer op tijd en stond. Kiki moet natuurlijk op tijd aan school zijn én liefst ook op tijd weer opgehaald. Begrijp me niet verkeerd, ik vind school erg belangrijk, maar ik moet erg wennen aan het strakke ritme waar we nu weer inzitten. En dan zit ik momenteel nog in een luxepositie. Mijn partner doet Kiki meestal naar school en gaat haar ook weer ophalen. Als er eens een keer BSO kids in de opvang zijn dan lopen zij ook gewoon met mijn partner mee. Ik moet dus niet eens met alle kids naar school rennen.  Zo kunnen de kleintjes die slapen lekker genieten van hun middagdut zonder dat ik ze moet wakker maken om op tijd, 14.30 dus, aan school te staan.  Maar toch…..het ontbijt kan nu niet spontaan uitgroeien naar een babbelfestijn, want Kiki moet op tijd klaar zijn, ‘s avonds wat later eten is ook not done omdat Kiki op tijd naar bed moet en ik haar niet met een volle maag op bed wil leggen. Het varieert nogal wanneer het laatste gastkind wordt opgehaald. De ene dag zijn alle kindjes weg om 16.30, de andere dag is het 19.30. Dan is het soms een heel gepuzzel om Kiki op tijd te laten eten en dus ook op tijd in bed te leggen. Maar Kiki geniet, ze straalt wanneer ze de deur uitgaat om naar school te mogen gaan en ‘s middags vertelt ze hele verhalen over hoe leuk het weer was. Dat is natuurlijk het belangrijkste maar toch……verlang ik alweer naar de volgende vakantie.

Wie herkent dit? Of net niet? Misschien was je wel helemaal klaar met vakantie en was je erg blij dat de kids weer naar school gingen. Ik kijk uit naar jullie reacties!

 

Myriam

Advertisements
Standard

Er zijn zo van die dagen!

frust

Ik ben nu ongeveer 5 jaar aan het werk als gastouder en ik doe mijn werk met heel veel plezier. Ik geniet van de kinderen, hun spontaniteit, de manier waarop ze de wereld ontdekken, hun enthousiasme, hun gebrabbel en de gesprekken die we samen de hele dag door voeren, maar…..er zijn soms van die dagen waarop niks goed lijkt te lopen.

Vrijdag had ik zo een dag, de kinderen waren allemaal chagerijnig! De baby die enkel kon huilen, tenzij ze op mijn arm lag, 3 peuters die hadden bedacht dat dit de ideale dag was om op alles nee te zeggen. Niet willen eten, drinken, opruimen, aankleden, uitkleden, verschonen, spelen”, slapen. Kortom….alles is dan heel simpel “Nee” en “niet doen. Een kleuter die HELEMAAL EN TOTAAL geen zin had om uit zijn bed te komen en liefst van al de hele dag voor de TV wil hangen. Hangen mag van mij, niks mis mee als ze dat graag willen. Enkel het stukje TV kijken….dat doen we niet zo vaak in de opvang. En dan mijn eigen Kiki die opeens ontdekte dat de vakantie nog een week duurde en dat veeeeeeeeeeeeeel te lang vindt, want ze wil naar school! Nu, onmiddelijk en direct! Dat de meester (jep, dit jaar heeft ze een meester) nog niet op school is leek niet door te dringen.

Op zulke dagen voel ik me meer politieagent dan gastouder. Leuke dingen doen lijkt dat niet te lukken. Alle regels, die ze allemaal best wel kennen zijn dan opeens vergeten. Er wordt in de bank gesprongen, geduwd en getrokken aan elkaar. Maar ook als ze dan toch eens heel even alleen spelen dan gaat het heel snel weer helemaal mis omdat….een peuter per ongeluk tegen de arm van een andere peuter stoot. En dan begint het geruzie en de frustratie weer helemaal opnieuw. Wat ik dan ook voorstel om te spelen….niks is nog goed! Soms helpt een middagdutje dan, of lekker even allemaal op de bank om een boekje te lezen. Soms helpt er ook niks en is het gewoon tijd uitzitten tot ze weer opgehaald worden.

Zulke dagen horen erbij als je met kinderen werkt, ook zij hebben wel eens een baaldagje, maar op zulke dagen ben ik toch wel heel erg blij wanneer ik ‘s avonds de laatste aan mama kan meegeven, de deur dicht kan trekken en lekker op de bank hangen met een kopje koffie. Warme koffie deze keer!

Herkenbaar? Laat maar horen!

Myriam

Standard

Zand en verf!

Een paar keer per jaar doen we net iets anders dan anders. We doen heel veel, maar soms maken we het net wat specialer. Dat kan zonder veel moeite te moeten doen.

Vandaag is het best mooi weer, het is niet heel warm maar het is zonnig en droog. Dat is deze zomer heel veel waard. We kunnen dus lekker naar buiten. Een aantal weken geleden was het de nationale modderdag, omdat ik toen enkel baby’s in huis had heb ik toen niet meegedaan. Maar vandaag maken we dat dubbel en dik goed

Wat heb je nodig? Wel…zand natuurlijk, water, verf, een grote bak om alles in te kunnen mengen, eventueel een heel groot stuk karton en kids die veel zin hebben om te kliederen. Ik had alle ouders op voorhand verteld dat we gaan kliederen en of ze daar dus rekening mee willen houden met de kleding zodat alle kinderen lekker vies mogen en kunnen worden.

Het groepje kids van vandaag zijn allemaal al wat ouder. De jongste is 2,5 jaar, de oudste 7,5. Een leuk groepje dus om mee te modderen. Ze roepen trouwens al weken dat ze een modderdagje willen, bij deze dus!

Ik heb, terwijl de kids hun fruit aten alles voorbereid. Toen zag de tuin er zo uit:

P1010876

Ik maak een paar afspraken met de kids (zoals niet naar elkaars gezicht gooien met de modder)en laat hen dan naar het zand gaan. Groot is hun verbazing wanneer ze ontdekken dat het gewoon…zand is. Dat heb ik ook bewust zo gedaan, zo kunnen ze zelf vertellen hoe we modder moeten maken. Dat is natuurlijk niet zo moeilijk, gewoon water toevoegen. Ik gooi dus een bekertje water in het zand, maar dat is niet genoeg, er moet volgens de kinderen meer water bij. Een hele gieter dan maar! Dat is feest. Op deze manier ontdekken de kinderen zelf hoe zand veranderd wanneer er water bij komt. Het gaat van zacht, los en warm zand, naar hard, nat en koud zand. Hierdoor leren, zeker de jongste kinderen, weer heel veel begrippen en stimuleer ik hun zintuigen. De kinderen kunnen in de modder spelen met schepjes, zandvormpjes en natuurlijk hun handen. Na een tijdje geef ik hen verf om door de modder te mengen. De kinderen genieten en experimenteren erop los.

P1010884

Met verf en zand kan je heel leuke dingen doen!

Ook op het zand dat op het karton ligt gooi ik her en der druppels verf. De kinderen duiken er meteen op af. Zo ontdekken ze, dat zoals C (6j) het mooi zegt dat de modder droogt wordt als er droog zand bij komt. En mijn kleine poppetje van 2,5 jaar roept dat dit zand warm is! Ze krijgen er geen genoeg van! Ze rennen heen en weer tussen de modder in de bak en het zand op het karton. De allerstoersten durven zelfs om met hun voetjes in de modder te gaan staan! Eerst zijn ze heel voorzichtig, want dat voelt toch wel gek, modder aan je voeten. Dan roept, C, bijna 4 dat het is zoals op het strand aan de zee. Hij begint heel erg hard te stampen. De modder vliegt overal! Wat een feestje!

Als iedereen is uitgespeeld neem ik gewoon een emmer water en worden voetjes en handjes en armen (en soms ook snoetjes) buiten gewassen, schone kleren aan en klaar…. Nou ja, de kids toch. Terwijl de kids even een half uurtje TV mogen kijken ruim ik de tuin op, de vieze kleren stop ik in de wasmachine en klaar!

Houden jullie ook zo van kliederen met de kinderen? Waarom wel of net niet? Welke leuke kliederactiviteiten hebben jullie al eens gedaan of wil je zeker nog een keer doen met je (gast)kinderen.

Myriam

 

Standard

5 minuten!

Meer is er niet nodig voor een meid van 2jaar en 3 maanden om zichzelf helemaal (ja, he-le-maal, inclusief kleding) in te smeren met zonnebrandcrème!

Verleden week was het erg druk in de opvang. Er was 1 baby van 4 maandjes, 1 peuter van net 1 jaar, 2 dametjes van 2 jaar, 1 flinke kleuter van 4 jaar en 1 meid van 7 jaar, onze eigen Kiki. Alle kinderen hier in de opvang vinden kleuren en tekenen heel erg fijn. Dat mogen ze dan ook doen wanneer ze willen. Over de afgewerkte tekeningen of kleurplaten zijn afspraken gemaakt. Als ze hun kunstwerk graag mee naar huis willen nemen dan moeten ze dit onmiddellijk in hun tas stoppen zodat er niks meer mee kan gebeuren. De kinderen hadden gezellig zitten kleuren aan onze salontafel. De oudste kinderen stoppen hun tekeningen in hun tas en E, onze dame van 2 jaar oud wil dit ook doen. Ik ben bezig met de baby een flesje te geven, dat duurt even dus ik geef E toestemming om de tekening in de tas te gaan stoppen. Trots loopt ze de gang in. Het duurt een tijdje voor ze terugkomt, dus ik hou contact met haar door te vragen of het lukt. “Ja, Myjam”. Ik vraag of ze terug naar de kamer komt.  “Ja, Myjam, bijna klaar”.

“Dat is goed meid, doe maar rustig aan” antwoord ik. Ondertussen is baby klaar met haar flesje, baby is tevreden dus ik leg haar even in de wipstoel om lekker uit te buiken en ga naar de keuken om het flesje uit te wassen. Ik zie mijn flinke dame van 2 jaar in de gang zitten, helemaal trots op zichzelf want “Kijk Myjam, zon schijnt, ik wil buiten spejen, ik zonnebrand gedaan”……OMG….ja dat zie ik….E zit helemaal onder, haren, kleren, een mega dikke laag op haar benen en handjes, de vloer, de kast waar de tassen opstaan…ALLES zit onder een dikke, vette laag zonnebrandcrème. En E, zij glundert! “Ikke zelluf daan, Myjam” met een stralend gezichtje want “Ikke gjote meid”. En dan kan je toch niet boos zijn! Gelukkig kwam GJ op dat moment thuis zodat ik E in bad kon zetten en hij mocht alles beneden oppoetsen. Na een half uurtje boenen hadden we terug een schone E (zoveel zonnecrème is nog niet zo simpel van een kind af te krijgen) én een schone vloer en kast. Terwijl E in bad zit bespreek ik toch maar even met haar dat ze dit toch maar niet meer alleen moet doen, maar of dit doordringt…want “ikke zelluf doen” is momenteel erg belangrijk!

Myriam

Standard

Regendagen!

P1010872

Na een tijdje met erg mooi zomerweer regent het al een paar dagen. Natuurlijk laten we ons daar niet helemaal door tegenhouden en gaan we nog steeds lekker naar buiten. Tussen de buien door of zelfs als het regent om lekker in de plassen te stampen.  De kinderen genieten, zolang het niet te lang duurt want dan vinden ze die regen toch niet meer zo fijn en willen ze binnen spelen. Maar…..het is wel zomer en zomervakantie. Hun biologische klok schreeuwt het uit om naar buiten te gaan. Dat willen ze, maar omdat het regent toch ook weer niet, frustratie alom, met alle gevolgen die erbij horen, ruziënde en huilende kids in de opvang.

Dan kunnen we natuurlijk wel koekjes gaan bakken of gaan schilderen, maar dat is maar goed voor een half uurtje voor de kleintjes, de oudere kids houden het wel iets langer vol, maar toch….ook geen  hele dag. En ik kan hen ook niet de hele dag entertainen want er moeten ook luiers verschoond worden, flesjes gegevan aan baby’s, fruithapjes gemaakt en gegeven, dus af en toe moeten ze zich toch ook eens even zelf bezig houden.

Als we dan niet lang naar buiten kunnen, halen we buiten maar naar binnen. Voor zover dat mogelijk is dan. Verleden jaar had ik een tent in de tuin staan. Wat is daar veel mee gespeeld. De kinderen vroegen al langer om weer een tent weg te zetten.  Omdat in huis niet genoeg ruimte is voor die tent en het buiten te nat is voor de tent, ze is namelijk niet meer waterdicht heb ik voor hen binnen een tent gebouwd. Heel simpel, door wat dekens te knopen aan de box en de andere kant maken we vast aan onze tafel. Tataaa…een heuse tent. Wat wordt er weer intensief gespeeld. De ene dag is het een ziekenhuis voor alle zieken poppen, de andere dag is het een heus vliegtuig waar de kinderen de wereld mee rond vliegen, op een ander moment is het een gewone tent waarmee ze gaan kamperen….Al een week lang, heel mooi, intensief fantasiespel. De kinderen blij, ik blij want weer geen ruzies meer. En ‘s avonds, als alle kids weer naar huis zijn en onze eigen Kiki slaapt, dan schuif ik de box tegen de tafel aan zodat de tent tussen de tafel en de box zit en het netjes opgeruimd is. De tent blijft overal vastgeknoopt aan tafel en box. ‘s Ochtends schuiven we de box weer opzij en de tent is zo opgesteld, klaar voor een dag spelen!

Buiten naar binnen halen, zo simpel kan het zijn!

Myriam

 

Wat doen jullie op regenachtige dagen in de zomer om de kids lekker te laten spelen zodat het gezellig in huis blijft?

Standard

Toveren met wasco’s en ecoline.

We krijgen maar niet genoeg van ons thema magie. Er is erg veel te ontdekken en te doen in dit thema. Een klassieker is toch wel het toveren met wascokrijtjes en ecoline. Ecoline is vloeibare aquarelverf. Het is makkelijk te mengen en verkrijgbaar in heel veel kleuren. Ecoline is niet echt goedkoop, maar ik doe al 5 jaar met 6 kleine potjes. Dan valt de prijs heel erg goed mee.

De kinderen krijgen elk een wit wascokrijtje en mogen hiermee een tekening op papier maken. Deze tekening kunnen ze bijna niet zien. Als je heel goed kijkt zie je wel waar je getekend hebt, maar dat valt alleen de wat oudere kinderen op. De jonge kinderen tekenen gewoon waar ze zin in hebben al snappen ze niet zo goed dat ze hun tekening niet zien. Als iedereen klaar is komt de toververf op tafel en zeggen we met z’n allen een toverspreuk. En dan….verven maar. Al snel ontdekken de kinderen dat ze hierdoor hun tekening ook kunnen zien. Waar wasco zit pakt de ecoline niet op het papier en dat zorgt ervoor dat de tekening zichtbaar wordt. Verwonderd kijken ze naar hun blad en dan zie ik plots ook grote verschillen tussen de kinderen, verschillen die me nog niet eerder waren opgevallen omdat ik deze activiteit meestal doe met kinderen vanaf een jaar of 5. Vandaag waren er echter ook 2 bijna 4 jarige jongens en zij wilden natuurlijk graag mee doen. Dat kan.  Waar ik de oudere kinderen echt zie op zoek gaan naar hun tekening om deze helemaal zichtbaar te maken zie ik mijn 2 bijna 4jarigen gewoon schilderen met de ecoline. Ze zijn erg verwonderd als er een lijntje van de wasco zichtbaar wordt, dat wel. Stefan verwoordt het zelfs: “Net tekende ik een boom en nu schilder ik een auto.” Dat mag natuurlijk ook. Als ik hem erop wijs dat de lijntjes van de boom nu door de auto zichtbaar zijn lacht hij enthousiast. Hij ziet de lijntjes van de wasco wel, volgt ze met zijn vinger, maar wil toch liever zijn auto nu afmaken. Dat mag natuurlijk ook. Cedric is even enthousiast zijn mama en papa aan het schilderen terwijl hij eerst bloemen tekende met de wasco. Al lijkt het hem wel meer op te vallen. Hij zegt dat mama en papa nu op de bloemen zitten.  De oudere kinderen willen graag elke lijntje van hun wasco tekening zichtbaar maken. Geconcentreerd gaan ze op zoek! Hoe dan ook, plezier hebben ze allemaal en daar gaat het om!

Ohja, mochten jullie ook met ecoline gaan werken en er komen, ondanks het gebruik van verfschortjes, toch vlekken in de kleren dan kan je deze vlekken uit de kleding verwijderen door ze een nachtje in melk te leggen. Deze tip kreeg ik van een collega gastouder.

Myriam

Standard

Training ‘Knap Lastig’- Welkom Kind Midden en West Brabant

De laatste les alweer! Tijdens deze les bekijken we hoe we kinderen beter kunnen begeleiden in het omgaan met gevoelens. Elk gevoel heeft namelijk een functie en het is belangrijk om dat gevoel, en dus ook de functie te erkennen. Wanneer het kind enorm verdriet heeft omdat zijn knutselwerkje wordt vernield door de baby is het beter om het verdriet even te erkennen. Vaak hoef je ook niet meer te doen dan dat. Even”oh, wat vervelend voor je dat je werkje stuk is, je had er zo je best op gedaan”kan genoeg zijn om het kind te laten kalmeren. Het laatste wat het kind wil horen is; “pfff, sééééég, moet je daar nu zo om huilen, het is maar een knutselwerkje hoor, stel je niet zo aan!”. Dat zorgt naast verdriet ook vaak voor boosheid want het kind voelt zich niet erkent. Ook bij heel jonge kinderen die een driftbui krijgen omdat iets niet mag kan je verwoorden wat je ziet en het gevoel van boosheid erkennen. Het gevoel erkennen is vaak het belangrijkste want gevoelens horen nu eenmaal bij het leven, en dan niet alleen blij en vrolijk zijn, maar ook boos, bang en bedroefd.

Daarna stonden we heel kort stil bij het communiceren met ouders. Het was interessant om te zien dat we als gastouders hierin toch wel vaak tegen dezelfde problemen aanlopen. Want weet je….ouders komen in je privé, in je huis, de kinderen mogen bij je spelen, veroveren vaak een plekje in je hart en dan is het vaak toch wel moeilijk om zakelijk te blijven. Te close en vriendschappelijk omgaan met ouders maakt het vaak erg moeilijk wanneer facturen plots onbetaald blijven. Of ouders verwachten dat je alles aan hen vertelt, ook al wil je soms iets privé houden. Medische gegevens over jezelf of je familileden bv. De grens tussen vriendschappelijk en zakelijk is vaak flinterdun en moeilijk te bepalen. Iedere gastouder doet hiermee natuurlijk waar zij (of hij) zich goed bij voelt.

We sloten de avond af met de formele uitreiking van de certificaten. Elke gastouder was geslaagd dus hoog tijd voor een klein feestje met een hapje en een drankje.

Deze curus heeft mij alvast meer inzicht gegeven in de ontwikkeling van jonge kinderen. Ik begrijp nu beter hoe kinderen met ADHD en autisme info verwerken en daardoor kan ik hen beter begeleiden in mijn opvang.

Myriam

Standard