Moederdag

Over een paar dagen is het weer zover, moederdag. Natuurlijk zijn we in de opvang druk bezig om een heel mooi cadeau voor alle mama’s te maken. De kinderen genieten! Ze stralen als ze bedenken welke kleur ze gaan gebruiken en als ze hun, zelf gemaakt en ingepakt cadeautje mee mogen nemen glunderen ze van trots! Zo mooi om te zien.

Dit jaar doe ik er ook weer een versje bij. Dat is dubbel feest voor de mama’s. Niet alleen een cadeautje, maar ook een versje, speciaal voor mama! Ik leer de kinderen wel vaker versjes aan, zo hebben we elk jaar met nieuwjaar ook een nieuwjaarsbrief. Maar hoe doe je dat nu? Kinderen een versje aanleren, want in tegenstelling tot liedjes kan je bij versjes niet leunen op muziek. Een paar tips:

  • zorg voor een versje dat de kinderen aanspreekt (in mijn geval is dat iets dat niet te belerend overkomt, niet met vingerwijzingen, vaak een versje met een beetje ondeugend ondertoontje)
  • Zorg dat het versje niet te lang is, maar zeker ook niet te kort. Je wil de kinderen iets leren en iets als ‘blauw, blauw, blauw, mama ik hou van jou’ is erg leuk voor een peutertje van 1 jaar, maar de 3 jarige die daarnaast zit vindt dat al snel saai
  • Zorg dat je gebaren kan uitbeelden bij het versje. Dat helpt kinderen om het goed te onthouden
  • Leer het versje zelf goed vanbuiten voor je het de kinderen gaat aanleren
  • Zorg voor een rustig moment om het versje aan te leren (vb na het fruit eten als iedereen toch aan tafel zit)
  • Vertel aan de kinderen wat jullie gaan doen en waarvoor. In dit geval dus, een versje leren voor mama omdat het bijna moederdag is
  • Zeg het versje op, met de gebaren, zonder dat je verwacht dat ze het al leren, laat hen het versje ontdekken, proeven….vraag aan de kinderen wat ze van het versje vinden.
  • Herhaal het versje een paar keer (steeds met de gebaren), na 1 of 2 keer kan je de kinderen uitnodigen om het mee te zeggen. Vaak zullen ze dan hier en daar een paar woordjes meezeggen of de gebaren meedoen.
  • Oefen liever 5 keer per dag het versje 1 of 2 of 3 keer dan 1 keer per dag 15 keer
  • Moedig de kinderen aan om mee te doen, maar dwing niet. Ik had een kindje in de opvang die nooit meedeed wanneer we in groep een versje (of een liedje) leerden, maar als hij in bed lag voor de middagdut hoorde ik hem door de babyfoon het hele versje opzeggen. Hij pikte het versje dus wel op.
  • Wanneer je merkt dat de kinderen het versje al goed kennen kan je vragen of kinderen het versje alleen willen opzeggen, of per 2 of alleen de kinderen, zonder je hulp. Sommige kinderen vinden dit enorm spannend, het moet natuurlijk niet. Als het dan mis gaat, dan is dat zo, een beetje hulp moet kunnen, het is geen examen!
  • En vooral: Maak het leuk! Geniet van de kinderen!

 

Veel plezier!

Myriam

 

Standard

Educatie of plezier in de opvang?

http://www.kinderopvangtotaal.nl/Kinderdagverblijven/Actueel/2013/12/Plezier-en-lekker-spelen-het-belangrijkst-1430093W/

 

Via bovenstaande link kan u een artikel lezen waaruit blijkt dat ouders het belangrijker vinden dat hun kinderen plezier hebben en lekker kunnen spelen in de opvang. Het zelfstandig worden, educatie en vormen van karakter zou door ouders helemaal niet belangrijk worden gevonden in de opvang. Het leren omgaan met andere kinderen wordt wel genoemd door ouders als zijnde belangrijk.

Na het lezen en herlezen van het artikel stel ik me vragen. Natuurlijk is het hebben van plezier heel heel erg belangrijk. Net zoals lekker kunnen spelen, maar educatie niet belangrijk? Spelen is toch leren?! Een kind dat speelt leert enorm veel, ook al lijkt het maar spel. En in het gewone contact met de gastouder of begeleidster leert het kind ook gewoon enorm veel. Al gebeurdt dat natuurlijk niet op de manier waaraan mensen denken bij het woord educatie, Heel erg veel mensen denken dan aan schoolse taferelen. Alle kindjes zitten met hun armpjes overeen aan tafeltjes en luisteren naar een leerkracht en verder doen de kindjes even weinig tot niets (buiten opletten) en later mogen ze dan op een blad papier oefenen wat ze net geleerd hebben. Natuurlijk is dat ook educatie, maar educatie (of leren, want educatie klinkt gewoon al erg zwaar, vind u niet?) is zo ontzettend veel en veel meer dan dat. Het begint al vanaf een baby geboren wordt. Elk woord dat mama of papa tegen het kindje zegt is om het kindje iets te leren. Bij het aankleden vb…dan praat je tegen je kleintje en je verteld wat er gaat gebeuren. “Kijk, nu gaan we jou trui aandoen, even over je hoofdje, nu deze arm, waar is je handje dan?? En nu nog deze arm, kiekeboe, daar is je handje weer! Nog even de knoopjes dicht doen en we zijn klaar! Wat ben jij een knappe meidjongen!” De baby leert op dit moment zo enorm veel, ook dat is educatie! Later als de peuter helpt om tafel te dekken bv en je vraag om bordjes op tafel te zetten voor alle kindjes. (hoeveel bordjes heb je dan nodig?) dan ben je eigelijk aan het rekenen met het kindje. En zo zijn er de ganse dag door leer momentjes die natuurlijk niet direct worden bezien als leren en nee, je gaat met peuters niet in een klas aan tafeltjes zitten om ze het alfabet te leren opzeggen. Maar je kan het misschien wel een liedje leren over het alfabet. Of het verkeer, of de dieren, of de lente…of wat dan ook want ook dat is leren.

Welkom kind heeft niet voor niks protocollen over hoe je met kinderen pedagogisch verantwoord om moet gaan. Als gastouder dien je daarmee akkoord te gaan en dat toch min of meer toe te passen in de opvang. Daarnaast zorgt natuurlijk ook de cursus KIKi (veelzijdige vroegschoolse educatie) ervoor dat we als gastouders onze kennis opfrissen en uitbreiden. En dat we onze kennis op een speelse manier kunnen overbrengen naar die kleine kapoentjes!

Natuurlijk moet het in de eerste plaats allemaal leuk zijn! Maar vanuit dat leuk zijn is er heel wat ruimte voor leren. Tenminste, zo denk ik erover! Wat denken jullie?

Standard

KIKI Training deel 2 Welkom Kind Midden en West Brabant

dagritme

Yeah, Yeah, Yeah, ik heb gewonnen!!! Sorry beste lezers, dat moest er even uit!! Later meer uitleg hierover, eerst het serieuze gedeelte van de avond bespreken.

Zoals verleden keer was er weer een leuke groep gastouders van Welkom Kind Tilburg komen opdagen om deze 2de training van kiki te volgen. Deze keer zouden we het hebben over kansen grijpen en creëren. Nadat onze lesgeefster ons heel erg vriendelijk verwelkomt heeft begon ze eerst weer over een stukje zelfverkenning, zelfontdekking.  Vanavond hebben we even onderzocht op welke manier we eigelijk dingen leren. Om dit goed te begrijpen wil ik eerst vertellen dat er globaal gezien 4 soorten leertypes worden onderscheiden. De denkers, doeners, beslissers en bezinners. Natuurlijk snijdt dat mes aan alle kanten en niet enkel aan 2 kanten. Als je van jezelf weet welk type je bent dan weet je niet alleen hoe je zelf leert maar ook vanuit welk standpunt je dingen overbrengt naar anderen. En ook voor onze lesgeefster is het goed om te weten wie op welke manier leert. Zij kan dan haar manier van lesgeven aanpassen aan de mensen in haar groep. Onze groep is mooi, bijna gelijkwaardig verdeeld over de 4 types. Persoonlijk ben ik een beslisser, maar met een zeer hoog doengehalte. Die 2 punten lagen enorm dicht op elkaar en dat herken ik echt ook wel. Ik doe eerst en denk misschien later wel eens een keer na. Dit soms tot grote ergenis van mensen in mijn omgeving, vooral GJ. Als we iets nieuws kopen of iets gaat stuk dan gaat hij eerst heel grondig alles bekijken en uitpluizen, liefst met heeeeeeeeeel erg veel boekjes erbij om eerst alles te lezen. Dat duurt mij gewoon veeeeeeeel te lang, ik begin gewoon en zie wel waar ik uitkom. Iets dat kapot is kan ik toch niet ‘kapotter’ maken dan  het al is (ttz, soms lukt me dat best wel zeg ik al blozend) en iets nieuws, tja, dat  hoort gewoon te werken zonder dat ik eerst een heel boek moet lezen. Nadeel daarvan is dat ik soms na maanden ontdek dat bv mijn mobiel iets kan en GJ zegt dan:”ja, dat wist ik wel, stond in de handleiding”….als ogen op dat moment konden doden…dan had hij toch een probleem. Ik weet namelijk, lieve schat, dat ik niet zo geduldig ben om een hele handleiding te lezen, daarvoor ben jij in mijn leven, maar dat moet je dan niet zo nog een keer extra inwrijven. Maar goed, we dwalen af! Ik ben dus een beslisser en een doener. Handig om te weten, ik vraag me plots ook af of dat type wijzigt doorheen de jaren, ik zou bijna denken van niet, maar ik vind het wel de moeite om dat uit te zoeken. Dat wil dus ook zeggen dat ik dingen doorgeef door vooral uit te dagen en te doen. Ik wil bezig zijn, geen ellelange preken over hoe iets werkt, nee, zoek het maar lekker uit. Knutselopdrachtjes zijn bij mij enorm open opdrachten… we gaan een muziekinstrument maken, je mag alles gebruiken wat hier ligt, als je nog iets anders nodig hebt kijken we of we dat vinden. Dat stimuleert, vind ik, enorm de creativiteit, maar voor sommige kinderen is dat ook enorm moeilijk. Voor mij is het dan soms moeilijk om te zien waarom zij dat moeilijk vinden. Maar sommige kinderen hebben net iets meer tijd nodig en willen eerst nadenken en liefst een echt instrument bestuderen voor ze zelf iets kunnen maken. Als ik dan even terug tot mezelf kom en denk dat ik als doener de denkers best kan helpen en aansturen komt het allemaal best wel goed. Voornaamste is dat het leuk blijft! Wat we dan ook doen!

Nadat we bovenstaande hebben afgesloten zijn we overgegaan tot het bespreken en bekijken van het huiswerk van de vorige training. We hebben heel erg mooie en creatieve thematafels gezien. Ik heb alvast heel veel inspiratie opgedaan voor mijn volgende thematafel. Ik was erg blij om te zien dat toch wel iedereen erg goed haar best gedaan heeft en volgens mij heeft iedereen ook zich echt ingezet om voor haar gastkindjes een leuke, leerrijke thematafel te maken. Natuurlijk heeft de een iets meer plaats hiervoor dan de ander! Bij mij persoonlijk maak ik een thematafel samen met de kinderen en die blijft dan welgeteld 10 minuten min of meer staan en dan zijn de kinderen zo aan het verkennen  dat er overal wel iets ligt, Dat maakt het wel erg leuk, die gezichtjes zien terwijl ze iets echt bestuderen en ontdekken! Pittig detail hieraan was dat er een ‘wedstrijd’ verbonden is aan de thematafels. Wij mochten elk 1 naam opschrijven van de tafel die we het leukst vonden.

Hierna was het tijd voor een korte pauze met koffie/thee. En daarna vloog onze lesgeefster er weer in. We hebben gepraat over dagritme, dagkaarten, kansen grijpen en creëren. Dagritme is belangrijk voor jonge kinderen, het geeft hen structuur en van daaruit ook veiligheid. Dankzij de dagkaarten kunnen ze het dagritme volgen. De kansen die kan je overal vinden, grijpen en/of creëren. De bedoeling is eigelijk gewoon dat je kinderen laat mee doen. Laat hen maar voelen dat ze belangrijk zijn, geef hen maar tijd om te groeien. Als gastouder heb je daar vaak meer tijd voor dan de ouders op een gewone werkdag. Ouders moeten op tijd naar hun werk en ‘s avonds willen ze natuurlijk ook naar huis want daar wacht ook nog wel wat werk op hen. Dat is begrijpelijk. Als gastouder maak ik tijd om de kinderen zelf bv hun schoenen te laten aandoen. Of ik geef de groteren kleine taakjes bij het verschonen van een baby. Ik verschoon natuurlijk, veeg billen af, maar de grotere kunnen al wel de vuile luier weggooien, ze kunnen een doekje aangeven, ze kunnen helpen met de baby die zich alsmaar wil omdraaien zo af te leiden dat hij 5 seconden stil ligt, net lang genoeg om die luier terug dicht te krijgen, ze kunnen een broekje aangeven zodat ik dat bij de baby kan aandoen….en zo verder. Zo zijn er per dag zoveel kleine momentjes die je als gastouder of als ouder kan aangrijpen om alle kindjes te betrekken in wat je doet. Ook kleine mensjes kunnen echt al wel enorm veel als je ze maar het vertrouwen geeft om te groeien! En daar ging deze les over. De opdracht voor volgende keer is dus nu om eens te proberen of je via dagkaarten zelf zo een schema kan maken dat het voor de grotere kinderen duidelijk is om die kaarten te lezen en dan weten ze wat we gaan doen in de loop van de dag. Ik heb heel leuke ideeën hierover, maar die verklap ik nog even niet.

Dan om af te sluiten waar we begonnen zijn: Ik heb de wedstrijd van de thematafels gewonnen!!!!! Ik ben echt helemaal blij hiermee en ga van het cadeautje genieten. Eens proberen om een momentje voor mezelf te maken, ergens op een avond als Kiki slaapt en GJ een game speelt ofzo….En dan lekker genieten in de badkamer, ik heb namelijk een lekkere, frisruikende douchegel met douchespons gewonnen. En die ga ik lekker ALLEEN gebruiken. Dat wil zeggen dat ik hem goed zal moeten verstoppen voor mijn peuterpuberke dat niets liever doet dan alles te gebruiken wat mama ook heeft en liefst met heeeeeeeeeeeeel veel schuim want dat ‘is leuk he mama!” Ik dank mijn collega gastouders voor het stemmen, ik had het niet verwacht want ik heb naar mijn mening nog andere thematafels gezien die ik ook heel erg leuk vond! Ik ben erg benieuwd naar de volgende thematafels.

Ik vond het een hele fijne, leerrijke avond, nu tijd voor een douche (mét nieuwe douchegel!) en nadien nog even wat tv kijken, the following of x-files, bij gebrek aan the walking dead….daar moeten we tot oktober (!!!!!) op wachten!!!

Fijne avond iedereen!

Groetjes,

Myriam

Standard