Moederdag

Over een paar dagen is het weer zover, moederdag. Natuurlijk zijn we in de opvang druk bezig om een heel mooi cadeau voor alle mama’s te maken. De kinderen genieten! Ze stralen als ze bedenken welke kleur ze gaan gebruiken en als ze hun, zelf gemaakt en ingepakt cadeautje mee mogen nemen glunderen ze van trots! Zo mooi om te zien.

Dit jaar doe ik er ook weer een versje bij. Dat is dubbel feest voor de mama’s. Niet alleen een cadeautje, maar ook een versje, speciaal voor mama! Ik leer de kinderen wel vaker versjes aan, zo hebben we elk jaar met nieuwjaar ook een nieuwjaarsbrief. Maar hoe doe je dat nu? Kinderen een versje aanleren, want in tegenstelling tot liedjes kan je bij versjes niet leunen op muziek. Een paar tips:

  • zorg voor een versje dat de kinderen aanspreekt (in mijn geval is dat iets dat niet te belerend overkomt, niet met vingerwijzingen, vaak een versje met een beetje ondeugend ondertoontje)
  • Zorg dat het versje niet te lang is, maar zeker ook niet te kort. Je wil de kinderen iets leren en iets als ‘blauw, blauw, blauw, mama ik hou van jou’ is erg leuk voor een peutertje van 1 jaar, maar de 3 jarige die daarnaast zit vindt dat al snel saai
  • Zorg dat je gebaren kan uitbeelden bij het versje. Dat helpt kinderen om het goed te onthouden
  • Leer het versje zelf goed vanbuiten voor je het de kinderen gaat aanleren
  • Zorg voor een rustig moment om het versje aan te leren (vb na het fruit eten als iedereen toch aan tafel zit)
  • Vertel aan de kinderen wat jullie gaan doen en waarvoor. In dit geval dus, een versje leren voor mama omdat het bijna moederdag is
  • Zeg het versje op, met de gebaren, zonder dat je verwacht dat ze het al leren, laat hen het versje ontdekken, proeven….vraag aan de kinderen wat ze van het versje vinden.
  • Herhaal het versje een paar keer (steeds met de gebaren), na 1 of 2 keer kan je de kinderen uitnodigen om het mee te zeggen. Vaak zullen ze dan hier en daar een paar woordjes meezeggen of de gebaren meedoen.
  • Oefen liever 5 keer per dag het versje 1 of 2 of 3 keer dan 1 keer per dag 15 keer
  • Moedig de kinderen aan om mee te doen, maar dwing niet. Ik had een kindje in de opvang die nooit meedeed wanneer we in groep een versje (of een liedje) leerden, maar als hij in bed lag voor de middagdut hoorde ik hem door de babyfoon het hele versje opzeggen. Hij pikte het versje dus wel op.
  • Wanneer je merkt dat de kinderen het versje al goed kennen kan je vragen of kinderen het versje alleen willen opzeggen, of per 2 of alleen de kinderen, zonder je hulp. Sommige kinderen vinden dit enorm spannend, het moet natuurlijk niet. Als het dan mis gaat, dan is dat zo, een beetje hulp moet kunnen, het is geen examen!
  • En vooral: Maak het leuk! Geniet van de kinderen!

 

Veel plezier!

Myriam

 

Advertisements
Standard

kinderen grimeren

kindergrime

Heel vaak hoor ik collega gastouders en ook vraagouders zeggen dat ze kinderen niet kunnen grimeren. Wel, dat geloof ik niet, want grimeren is eigelijk erg simpel, toch bij kinderen want als er iets is dat kinderen niet goed kunnen dan is het lang stilzitten. We kennen allemaal de erg gedetailleerde ‘schilderijtjes’ op gezichten of het lichaam van volwassenen waarbij de volwassene uren moet stilzitten. Wel, dit kan je echt vergeten met kinderen. Het moet vooruit gaan dus wil dat zeggen dat je heel veel details gewoon weg mag laten.

Bij kinderen moet je zorgen dat je de hoofdlijnen van het figuur dat je op het gezichtje wil zetten zodanig juist hebt dat het kind herkent wat het op zijn gezichtje heeft. Zoals in de foto wordt een meid al heel erg vlug een mooie vlinder door met 1 of 2 hoofdkleuren de basis van de vlinder te maken, wat zwarte lijnen erbij en voila…een mooie vlinder. Zelf werk ik, vooral bij meiden, vaak nog met wat glitter. Meiden lijken dat erg belangrijk te vinden. Heel jonge peuters die ook gegrimeerd willen worden verander ik vaak in een clowntje: een rode neus, wat rood op hun wangetjes en klaar, dan vlug een foto, voor ze gaan wrijven en spelen maar! Een tijger of een leeuw lijkt moeilijk, maar zoals gezegd, hou het simpel. Wat wit en oranje als basis, wat zwarte en bruine strepen op de juiste plaats en tattaaaa…een gevaarlijke tijger!  Zorg voor goede make up zodat je je niet moet ergeren omdat je make up niet mee wil werken. Dat is inderdaad niet goedkoop, maar goedkoop is in dit geval uiteindelijk toch duurkoop. Een palet met een aantal basiskleuren, een paar goede kwastjes en makeup watten is echt belangrijk om goed aan de slag te kunnen. Kinderen houden ervan om te veranderen in iets anders, meisjes lijken op een bepaalde leeftijd gek van vlinders en prinsessen, jongens willen vaak iets stoerder. En als je nog niet helemaal zeker van jezelf ben, kan je de keuze altijd beperken en laat je de kinderen kiezen uit bv een vlinder, een tijger of een bloem op hun gezichtje. Want op een open vraag zoals: ‘wat wil je graag worden?’ kan je ook wel een antwoord krijgen dat je helemaal niet verwacht of wil horen. Beter is het dus om op voorhand te bedenken wat je wil en kan ipv een kind te moeten teleurstellen of overtuigen om iets anders te worden omdat jij dat ene toch net niet kan maken. En zoals met alles….oefening baart kunst!

Veel plezier,

Myriam

Standard

carnaval 2015

Het is alweer een tijdje geleden maar toch wil ik jullie nog heel graag vertellen over ons carnavalthema. Wat een leuk thema, elk jaar weer. Carnaval kan, ook voor heel jonge kinderen erg leuk zijn.

4 weken lang hebben we ons in dit thema gegooid. De koffer met verkleedspullen zorgt elke dag opnieuw voor heel mooi fantasiespel. Zo een koffer hoeft helemaal niet zo duur te zijn, bij mij zitten er ook gewone spullen in zoals een overhemd van een papa, een glitterrok van een mama, een pet van opa, een handtas van oma. Kinderen willen nu eenmaal imiteren en samen met de poppen spelen ze zo vaak ‘vader en moeder’. En dan verbaas ik me er weer over dat wij dat als jonge kinderen ook al deden, zou de tijd dan toch niet zo hard veranderd zijn als we allemaal zo graag willen geloven?

Tijdens het carnaval thema is verkleden natuurlijk een hoofdactiviteit. Om dat verkleden nog wat uit te breiden hebben we zelf maskers geknutseld. Dit jaar zaten we in de clowns en elk kind, groot én klein, heeft een eigen clown geschilderd. Er zijn echte kunstwerkjes uitgekomen. De maskers van de groteren hebben carnaval net overleefd, de kleinsten wilden het masker niet opzetten, dat moet ook niet, het is ook best eng om zoiets op je neus gedrukt te krijgen. Het schilderen vonden de peuters wel erg leuk, ze genoten van het wrijven met de verf, het gevoel op hun handjes, ze ontdekken dat als ze 2 (of meer) kleuren mengen er iets heel anders ontstaat.

En natuurlijk hoort bij carnaval ook muziek, lekker gek doen, kindergrime en gewoon genieten. Dat hebben we dus gedaan, we hebben zelfs 2 keer een kindercarnavalbal gehad dit jaar. het echte bal was gepland op een dag dat er een aantal kinderen niet aanwezig konden zijn, geen probleem, dan houden we op een andere dag toch een oefencarnavalbal! Natuurlijk hoort daar ook confetti, serpentines en kindergrime bij. Wat genoten de kinderen! En een paar dagen later deden we dan ons echt bal. Die dag vergeten we even alles wat opvoedkundig en educatief wordt verteld en gaan we gewoon lekker feesten. De muziek gaat wat harder (maar nog steeds op een aanvaardbaar niveau om de kinderen niet bang te maken), er zijn ballonnen, confettie, serpentines en als lunch eten we wafels met een toefje slagroom. Gezond? Niet echt, maar het is feest dus dat mag een keertje. En als ik naar de kinderen kijk, hun snoetjes, hoe ze genieten, dan geniet ik ook mee en daar gaat het toch om? Het opruimen nemen we er dan ook graag bij terwijl de peuters en kleuters liggen bij te komen in een bedje of op de bank. en vragen ‘wanneer doen we dit nog eens want dit is zooooo leuk!’

 

Fijne dag,

Myriam

Standard